Çdo ditë, që nga ora 4:00 e pasdites e deri në mesnatë, Iljaz Doçin e gjen në pedonalen e qytetit të Kukësit duke pjekur misër.
“Në 4:00 dal e përgatitem. Rri deri në 11:00 të natës. Ka raste edhe 12:00 të natës gjatë verës,” tregon misrashitësi.
Prej 25 vitesh ushtron të njëjtën punë dhe e bën me dëshirë, sa nuk mendon aktivitet tjetër.
“I kemi drejtuar edhe fëmijët me punë, me djersë. Një punë duhet ta bëjë robi, se duhet ngrënë, jetuar,” thotë 66-vjeçari.
Iljazi tregon se përmes kësaj pune ka arritur të shkollojë fëmijët e tij dhe shpreson që të vazhdojë deri në moshën 70-vjeçare.
“Me këtë punë i kam drejtuar fëmijët në shkollë të lartë. Tash janë në punë. Me timen, edhe nja 5 vjet po njëherë, deri 70 [vjeç]. Zoti para!” thekson ai.
Megjithëse është lodhur viteve të fundit, ai thotë se puna është ajo që të mban gjallë.
Iljazi është gjithashtu mirënjohës për respektin dhe mbështetjen e blerësve të tij.
“Më kanë respektuar edhe njerëzit. Misrin e blej te fshatarët. Edhe ata i ndihmojmë,” shprehet Iljazi.
66-vjeçari nuk i ndahet kësaj pune deri në vjeshtë, deri në përkeqësimin e motit dhe uljen e temperaturave.